قصص قصيرة تركية مترجمة: أجمل الحكايات التركية بالعربية

(Zamanın Yankısı)

:İstanbul’un dar ve tarih kokan sokaklarından birinde, ömrünü eski saatleri tamir etmeye adamış ihtiyar bir usta yaşardı: Ahmet Usta. Onun dükkânına adım atmak, adeta zamanın akışını değiştirmek gibiydi. Duvarda asılı duran yüzlerce saatin çıkardığı “tık-tok” sesleri, geçmişin ve geleceğin bitmek bilmeyen bir senfonisini andırırdı. Ahmet Usta için her saat, yalnızca mekanik bir çark yığınından ibaret değil; içinde bir insanın anılarını, sevinçlerini ve hüzünlerini barındıran canlı birer varlıktı.Bir sonbahar akşamı, dükkânın kapısı hafifçe aralandı ve içeriye genç bir kadın girdi. Elinde, gümüş köstekli, oldukça yıpranmış antik bir cep saati tutuyordu. Kadının gözlerindeki keder, Ahmet Usta’nın dikkatinden kaçmadı. Genç kadın, saati masaya bırakırken titreyen bir sesle, “Bu saat dedemden kaldı,” dedi.

“Yıllar önce durmuş ve şehirdeki hiçbir saatçi onu tekrar çalıştıramadı. Dedem, bu saatin kalbi durduğunda, ailemizin hikâyesinin de yarım kalacağını söylerdi.”Ahmet Usta, merceğini gözüne taktı ve saatin içini açtı. Dişlilerin arasında, zamanın tozuyla kaplanmış küçük bir kâğıt parçası sıkışmıştı. Usta, cımbızla kâğıdı çıkardı; üzerinde eski harflerle şu cümle yazılıydı: “Zaman, akıp giden bir su değil; sevgiyle kurulan bir köprüdür.” Ahmet Usta gülümsedi, kâğıdı kadına uzattı ve saatin en küçük çarkını özenle temizleyip yağladı. Birkaç dakika sonra, dükkânın derin sessizliğini saatin güçlü ve ritmik tik takları böldü. Kadının gözlerinden süzülen yaşlar, yerini umut dolu bir tebessüme bırakmıştı. Zaman yeniden akmaya, hikâye kaldığı yerden devam etmeye başlamıştı.